Saturday, May 05, 2007
آره! می دونم… این وضع وبلاگ نویسی نیست! چیز زیادی برای نوشتن پیدا نمی کنم. به نظرم قرار نیست پست یه وبلاگ چیزی رو اثبات یا نفی یا منفجر کنه! اما خب باید چیزی نوشت که ارزش وقت من و شما رو داشته باشه.
فایل صوتی یکی از دوست داشتنی ترین نوستالژی های دوران کودکی ام رو پیدا کرده ام: خروس زری پیرهن پری ! :-----)
امروز رفتیم پیش دکتر منهاج عزیز برای تبریک و ارادت. سلامتی روانی از چهره اش تراوش می کنه. خبری از پیچیدگی های بیمارگونه ای که بعضی ها- مثل من- بهش دچارند در وجودش نیست… موهبتی که نمی دونم این روزها کمتر کسی داره یا من کمتر در آدمها حسش می کنم. هم ما و هم او از این دیدار خوشحال شدیم.');
/*