Sunday, June 04, 2006
دیشب داشتم برای بار n ام "ازکرخه تا راین" رو می دیدم. نمی دونم بخاطر نوستالژی و... بود که دیدمش یا بخاطر اینکه سراغ یه کوه جزوه چند متغیره نخونده ام نرم. به هر حال ... فیلمهای حاتمی کیا رو معمولا دفعه اول خیلی خیلی دوست می دارم. یه ترکیبی از آرمانگرایی و رمانس توشون هست که منو افسون می کنه اما دفعه های بعد اثر معجزه ابراهیمی ایشون کم کم کمرنگ میشه و تازه میتونم فیلم رو مثل آدم ببینم!
راستی! باغهای کندلوس هم فیلم بدی نیست!');
/*